Triatlonseizoen 2016 (deel 2)

Het tweede deel van het seizoen beperkt zich tot Viersel en Damme.

Na een deugddoend verlof was de zin groot om te ontdekken welk parcours Viersel te bieden had. Ook een triatlon die al een tijdje op mijn verlanglijstje stond. Een iets verdere verplaatsing maar we zijn er eens mee weg. De temperatuur was ietsje aan het zakken rond die periode dus dat was al een pluspunt. De reden waarom ik er vroeger nooit deel nam was de kermis van Oostakker. Ik moest telkens de zaterdag werken en nadien werd er al eens ééntje te veel gedronken. Geen ideale voorbereiding op een wedstrijd. Maar dit jaar wel een dag om te werken maar geen alcohol.

Zondagochtend, alles klaar zoals gewoonlijk en op weg naar de Kempen streek. De start was al om 11u dus ontbijten en weg waren we. We is Roger en ik. Mijn  trouwste supporter die al jaren aan de kant kijkt of alles goed verloopt.

Eerste vaststelling was het puike wisselpark en aankomstzone. Hier was ervaring zichtbaar. Tweede vaststelling was dat het zwemmen was zonder pak. Makkelijk bij de wissel maar toch zo geen voordeel voor mij. Maar geen ramp, we zijn hier om te genieten.

Starten doen we een stukje tegenstroom en dat heb ik geweten. Geen enkel moment kwam ik in een goed ritme en was genoodzaakt om meer schoolslag dan crawl te zwemmen. De boei die het keerpunt aanduidde kon niet snel genoeg naderen. Eens dat voorbij kon ik wat beter en geruster zwemmen. Na 27 minuten klom ik aan wal maar later bleek het zwemmen toch een stukje langer te zijn, in ieder geval kon ik niet tevreden zijn van mijn zwemmen.

Niet lang bij stil staan en de fiets op. Een snel fietsparcours was hier de aantrekking van Viersel. En inderdaad voor flyers die niet veel last hebben van wat tegenwind is dit ideaal. Ik zelf was eigenlijk ook wel tevreden, vooral over de stukken meewind. Ook de omgeving is een aanrader. Natuurschoon langs het water, de trainingsritjes langs de Schelde hebben me hier bij toch wat geholpen.

Twee rondjes gefietst en ondertussen is de temperatuur al wat opgelopen. De wisselzone in en met volle moed een warme 10 kilometer aanvatten. Wat keerpuntjes en een lege bevoorrading later loop ik na 2u42 over de meet. Een ervaring rijker en terug een wedstrijdje er bij. Of ik hier nog terug kom hangt af van de kalender in 2017. Na een jaartje of twee zonder Zwin kriebelt het toch ondanks te wat hoge inschrijving.

Na Viersel wachtte Damme. Na een lekke band vorig jaar was ik vast beraden er een goede wedstrijd van te maken. De weersomstandigheden zaten alvast mee. Geen regen, geen wind en een aangename temperatuur. Wat ook mee viel voor het zwemgedeelte. Aangezien de start al rond 10u30 is betekent dit dat vroeg aanzetten vanuit het nog stille Oostakker.

De rust is ook in Damme aanwezig. Aanmelden en alles klaar maken om een zes tal uurtjes te genieten van de polders. Bij het uithalen van het zwembrilletje stel ik vast dat ik het verkeerde heb mee genomen. Het brilletje ligt thuis en het zakje met de reserveglazen heb ik bij. Verd… , al goed dat ik wat reserve heb en ik beredder mij met een oud brilletje. Iets wat een voordeel is blijkt later.

Fiets op zijn plaats en alles installeren, telkens een momentje om aandachtig te zijn. Maar ook dat verloopt vlot. Er is al wat drukte in het boekendorp en we begeven ons naar de start. Twee kilometer wandelen langs de dijk waar we straks twee maal passeren tijdens de laatst proef.

De eerste start is voor de betere en de duatleten. Het is dan ook “The clash of titans”. Of wie haalt het eerst de finish, een triatleet of een duatleet. Na nog twee waves is het mijn beurt om het water in te gaan. Wat frisjes het eerste moment maar stukken beter dan vorig jaar. Knal, we zijn weg. Rustig mijn tempo zoeken en het gaat vlot. Het “oude” zwembrilletje is een meevaller. Geen enkele keer krijg ik water binnen en ook geen aanslag wat betekent dat ik netjes kan doorzwemmen. Na 47 minuten klim ik aan wal, het mocht wat minder zijn maar ik mag niet klagen na de mindere prestatie in Viersel.

Rustig wisselen en de fiets op. Nog geen halve ronde verder merk ik Peter op langs de kant. Lek en begonnen aan het vervangen van een bandje. Iets wat ik vorig jaar mocht vergeten, de buitenband had een te groot gat om verder te kunnen rijden. Fingers crossed dat ik er van gespaard blijf. Mijn bedoeling van het fietsen is een gemiddelde van 30 km/u en dat lukt redelijk. Ik wil wat over hebben tijdens het lopen en hoop stilletjes om binnen de 6 uur aan te komen. De 90 kilometer verlopen zonder problemen, eten (gelletjes) en drinken zoals het moet en we kunnen terug de wisselzone in voor de halva marathon aan te vangen. O ja, Peter is me ondertussen al terug voorbij gereden. Iets te snel geeft hij zelf toe en dat heeft zijn invloed gehad op zijn loopproef.

Eerst een plasstop en weg zijn we. De eerste kilometers verlopen vlotjes. Tot kilometer 12 kan ik de kilometertijd rond de 6 minuten houden en hoop zo stilletjes om net of dicht bij de 6 uur te finishen. Maar helaas de laatste 9 kilometer verlopen iets minder vlot. Het lusje die er extra bij is sinds dit jaar (om aan 21 km te geraken) vergt meer dan ik heb en heeft het gevolg dat ik slechts na 6u en 9 minuten bijna kapot over de meet loop.

Dit was één van de zwaarste inspanningen die ik al heb gedaan denk ik. Geen – 6 uur maar wel een goed gevoel. Het lopen kon beter maar ik doe het toch maar weer. Toch moet ik er wat van bekomen, honger en dorst zijn ver weg. Dus de gratis pasta maaltijd laat ik aan mij voorbij gaan. Inpakken en naar huis, tegen dan zal er een welverdiend trappistje wel in gaan. Ook de frietjes later laat ik me smaken.

Voor 2017 staat mijn doel al vast. Een halve onder de 6 uur. Waar weet ik nog niet maar Damme maakt veel kans.