Triatlonseizoen 2018

We zijn al half november en mijn blog is nog redelijk kaal. Gelukkig mijn wedstrijdblad niet. Na de crossduatlon van Westrozebeke volgde in februari de winterduatlon van Hofstade. Een mooie wedstrijd met een technisch parcours waar ik best tevreden over was. Eentje om in 2019 opnieuw te doen.

Maart werd de maand voor de eerste triatlon. Zwemmen in het Wielingenbad en fietsen en lopen in De Haan. Het fietsen ging goed en ook over het lopen was ik dik tevreden. 8,6 km aan iets meer dan 11 km/u was lang geleden.

April, geen wedstrijd maar wel een uitgestippelde fietstocht. De Ettix-classic langs de mooie Vlaamse Ardennen. Al weer een aanrader en als het lukt ben ik er in 2019 er ook weer bij. 85 km genieten, vroeg gestart en genoten van de stilte voor de drukte op het parcours.

Mei werd een terugval, weinig kilometers en geen wedstrijd. Ook al was de planning om elke maand iets te doen. Op naar juni met de Kallemoeietriatlon in het vooruitzicht.

Juni, vaderdagmaand en dus ook tijd voor het clubkampioenschap triatlon in Beernem. De weersomstandigheden zijn prima en zo zou het de komende weken blijven. Het zwemmen ging prima ondanks de weinige uurtjes die ik aan deze sport besteedde. Het fietsen ging heel goed, een gemiddelde van bijna 32 is sterk voor mij. Maar het lopen ging minder ondanks dat het goed aanvoelde viel de tijd tegen. Toch terug een wedstrijdje om op de lijst te zetten.

Juli, de warmte stijgt. Een hete zomer en die bepaalde de trainingen. Maar op de 1ste dag van de maand begeven we ons naar Kanne voor de Cave-man triatlon. Eentje die ik vorig jaar voor de eerste keer plande en me beviel om er terug bij te zijn. Het fietsparcours is afwisselend en schitterend. Pittig door drie maar de Slingerberg op te moeten maar ook het glooiend parcours weegt door. Lopen door de Mergelgrot is iets speciaals ook al is het een zeer klein stukje. Geen toptijd maar tevreden over mijn prestatie.

Augustus is nog warmer en het lopen is zeer miniem waardoor mijn plan om in september de halve van Damme te doen smelt als de te vele ijsjes die ik die zomer eet. De kilootjes komen er bij als zoete broodjes en ik weet al wat me te doen zal staan in het najaar. Gewicht verliezen en de conditie terug op peil krijgen.

September is de maand om de basis te leggen voor het najaar. De komende weken heb ik drie wedstrijden gepland en daar moet voor getraind worden. Het fietsen is genieten, ik heb een parcours ontdekt die uitgestippeld is door een wielerclub uit de buurt en me verschillende keren laat genieten van 75 km langs rustige licht glooiende wegen. Naar het eind van de maand wordt het tijd om de mountainbike van stal te halen. Eind oktober staat de jaarlijkse afspraak in de Lembeekse bossen op de kalender. Het lopen lukt redelijk maar lange afstanden worden zwaar. Met de halve marathon op 11/11 gepland zou dit toch beter moeten.

Oktober de maand van Hawaii en inspiratie om harder te werken om toch op mijn niveau te blijven. Het lopen gaat lichtjes beter en de racefiets kent zijn laatste ritjes. De bosduatlon in Lembeke is een meevaller. Lopen gaat goed, ook het fietsgevoel is ok. Ook al is de eindtijd ietsje hoger dan de vorige jaren het gevoel zit goed. Op naar de halve marathon. En eind november doen we als afsluiter van 2018 de winterduatlon van Wommelgem. Maar daarover vertel ik in mijn volgende blog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s