Eeklo en de Triatlon van Vlaanderen

Eeklo Frank
Na Beernem zat het gevoel goed. Op mijn wedstrijdschema stond na Beernem Oudenaarde aangeduid met een kleurtje. Een wedstrijd om naar te pieken dus. Twee weken er voor was Eeklo, bedoelt om nog wat wedstrijdritme op te doen. Het weer zat ook daar mee, heel goed mee zelfs. Het zwemmen ging iets minder vlot. Een bochtig zwemparcours ligt me niet. Als ik zie waar ik naar toe moet gaat het vlotter. Het opzet om dit als”training” af te werken verdween naar de achtergrond. De wissel ging vlot en tijdens het fietsen vond ik vlug mijn tempo. Een iets zwaarder parcours door de stukken vals plat maakten het een lichte voorbereiding op Oudenaarde. Ik sprak mijn reserves niet te veel aan want er volgde nog 10 km lopen in de zon. Maar ook daar ging het goed, heel goed opnieuw. Door het niet starten van Pieterjan had ik me voorgenomen om zo dicht mogelijk te eindigen op onze eerste dame Jocelyn. Ze vertrok 10 minuten na de heren en die voorsprong wou ik behouden en desnoods verkleinen. Toch was ze er vlugger dan ik verwachtte. In de eerste fietsronde passeerde ze me al. Proberen om niet te ver af te blijven. Maar ook dat was niet makkelijk, door het bochtig parcours zag ik ze maar terug tijdens het lopen. Een gokje tijdens het lopen, even alles geven en kijken waar we stranden. En stranden deden we pas aan de finish. Ik liep aan een tempo van weleer. Nooit gedacht dat ik nog vlugger kon dan in Beernem. Zo finishte ik onder de 2u30 en op geen 10 minuten van Jocelyn. Opzet geslaagd. Oudenaarde lacht me al toe….

Frank 2
13 juli, weersomstandigheden: slecht, stortvlagen wisselen af met buien. De temperatuur blijft gelukkig rond de 20 graden. De geplande parcoursverkenning is niet door gegaan. Gelukkig ging de voorbereiding zonder problemen. Om 10u30 zetten we aan richting Vlaamse Ardennen. Eventjes klaart het uit maar eens ter plaatse kleurt de hemel grijs en blijft er nattigheid uit de lucht vallen. Dat dit gene kleine wedstrijd is wist ik al maar dan kom je op de markt van Oudenaarde. Die wordt volledig ingepalmd door de 2de wissel- en aankomstzone. Na de Zwin-triatlon is dit de tweede groots opgezette wedstrijd waar ik in mijn bijna 25 jarige triatloncarrière aan deel neem. Niet dat ik er nog zenuwachtiger van wordt maar toch iets om te onthouden.
Regenbuien en droge periodes gaan de start vooraf. Ik ben er precies niet volledig met de gedachten bij. Op het laatste moment denk ik er aan om mijn zwembrilletje mee te nemen en in de eerste wisselzone zet ik de fiets klaar, hang mijn aquapak over de reling en op weg naar de startzone merk ik op dat het daar nog steeds hangt. Vlug ga ik in gedachten na of alles wel voorhanden is. Hopelijk wel, voor zo ver ik denk zie ik geen problemen meer, tenzij ik probeer het tweede deel aan te vangen zonder fiets.
Aan de kant zie ik de boeien liggen die ons de richting moeten aangeven om te zwemmen. Dat lijkt ver maar eens in het water valt het mee. Rond een eilandje is de bedoeling om zo aan de andere kant het water te verlaten. Laatste richtpunt zijn twee boeien en aan de horizon een elektriciteitsmast. Ideaal om je naar te richten. Ik verlaat het water na iets meer dan 20 minuten. Berry is net voor mij en Philippe volgt ietsje achter mij. De jacht is geopend. Philippe gaat me enkele honderden meters al voorbij. Zoals verwacht, ik laat me niet zot maken en denk in mijn achterhoofd aan Berry die zich zelf geen klimkwaliteiten toe eigent. Zit er iets meer in voor mij of niet. We zien wel eerst eten. Vlug een gelleke binnen spelen. Tot plots de eerste helling al voor de wielen wordt geschoven. De vloeibare voeding heeft de tijd niet om te zakken en protesteert op de inspanning bergop. Met een volledig ontregelde maag bereik ik de top van de eerste klim, dat belooft. Wat drinken en rustig blijven. Het was inderdaad geen vlak parcours en die eerste “berg” kon al tellen. Maar we gaan er voor.
Dat de gemiddelde snelheid lager zou liggen had ik gedacht maar toch schrik ik dat halfweg het eerste rondje mijn tellertje slechts 24 gemiddeld aangeeft. Ook het natte wegdek maakt dat er tijdens de afdalingen niet zo vlug kan gereden worden als normaal. Terug op weg richting Oudenaarde. De hellingen volgen elkaar op en de ene al minder lastiger dan de andere. Een parcours voor Flandriens en met het passende weertje er bij. Aan het keerpunt worden we volop aangemoedigd. Ik hoor mijn naam maar weet niet van wie het komt. Het geeft me terug moed om de tweede keer de hellingen te trotseren. Ik bega bijna terug de fout van de start bij het fietsen. Ik grijp naar het tweede gelletje en het ontglipt me. Verd… maar aan die eerste klim beklaag ik het me niet, ik geraak beter naar boven en ben volop in het juiste ritme om de volgende hellingen op te eten.
Ietsje verderop zie ik een TTA-pakje wat moeizaam klimmen. Berry is inderdaad geen berggeit, ik ook niet maar op de klimmetjes nader ik toch. Aan de derde volgende klim ga ik er voorbij. Een euforisch gevoel bekruipt me eventjes. Niet dromen Frank, nog 10 kilometer fietsen en nog 10 lopen. We zullen dan wel zien wie er voor wie finisht. En dromen zijn bedrog zo blijkt terug eens. Op 1 kilometer voor de wisselzone gaat Berry me terug voorbij. Hij is blijkbaar een betere (lees stoutere) daler en gaat me vlotjes voorbij. Ondertussen zijn de hemelsluizen open gegaan. De markt op en de wisselzone binnen. De rug protesteert eventjes maar niet voor lang. Berry zie ik aan de overkant voorbij lopen. Hij kan zijn lach niet onderdrukken en nodigt me zo uit om de strijd terug aan te vangen. Ik laat me niet gek maken en probeer in mijn ritme te komen. Ondertussen hou ik hem in zicht. Maar helaas ik nader niet integendeel zijn voorsprong vergroot. Aan het begin van de tweede loopronde is de achterstand verdubbelt dan bij de wissel. Een inzinking bij Berry is de enige kans om voor hem te finishen. Maar dat wens je niemand toe, ik ben al blij dat ik mijn looptempo kan aanhouden en naar een eindtijd van iets boven de 3 uur en 3 minuten loop. Berry is net boven de grens van 3 uur gefinisht. Philippe nog iets vroeger hij haalt een knappe 2u54.
We hebben het terug gehaald. Een mooie lastige wedstrijd die ik volgend jaar onder de drie uur wil uitdoen. Als Berry er bij is zal hij nog vlugger moeten lopen dan.