Ik heb een droom!

Ik heb een droom, een droom van bijna 20 jaar terug. Me eens terug voelen zoals ik me dan voelde. Energiek en volop bezig om de paden van triatlon en duatlon te ontdekken. Ok, ik was ook af en toe eens ziek en moest me dan ook enkele dagen stil houden, hoewel dat moeilijk was.

Maar nu heb ik het toch moeilijker, niet om me stil te houden, gewoon om me eens goed te voelen. Lopen en fietsen gaan nog wel. Zou erg zijn! Maar toch na een training voel ik me ietske te moe. Je kent wel dat deugddoend “moeie” gevoel na een inspanning en het nagenieten ervan. Maar nu blijkt het telkens een lijdensweg die resulteert in een week van de kaart met één of ander klein verkoudheidje maar net niet klein genoeg om door te doen. Nee net groot genoeg om mezelf te verplichten uit te rusten en te hopen op betering. Plannen maken voor wedstrijden doe ik niet meer. Waarschijnlijk kan ik aanstaande zondag de I-duatlon maar vergeten.

Uitkijken naar een andere uitdaging dan maar.

Advertenties