Ziek of niet ziek?

Misschien een rare titel maar die vraag speelt al een week door mijn hoofd. Sinds maandag heb ik zware benen en ook elders is het wat aan de stijve kant. Daarom heb ik gisteravond geen looptraining gedaan en mijn mtb maar eens een hoognodige poetsbeurt gegeven. Ergens in het achterhoofd heb ik een tochtje gepland dit weekend maar dan zal alles wat beweeglijker moeten zijn.
De kilo’s moeten er nog steeds af. En het gaat, weliswaar traag maar ik zie het getal veranderen op de weegschaal in positieve zin. Buiten een etentje bij de chinees als Valentijnsverrassing heb ik niets buitensporig gezondigd. Zelfs de chocolade is zeer miniem gebleven. Misschien is dat een reden waarom ik me nu niet echt 100% voel.
Lopen zit er dit weekend zeker in, als ochtenloopje zelfs nog. Maar nu niet, ik zit met een hongergevoel en mezelf geselen zie ik zeker nu niet zitten.
Stel dat ik echt ziek wordt?

Knokken tegen de kilo’s

Na de feestdagen doet zich bij iedereen hetzelfde probleem voor. De weegschaal geeft een hoger getal weer dan je eigenlijk zou willen zien. Dus worden de voornemens toegespitst op het kwijt geraken van enkele kilo’s.
Bij mij is die strijd al wat langer bezig en zijn mijn voornemens al enkele jaren oud. Maar tot resultaat komt het niet. Eén keer was ik enkele kilootjes kwijt. Twee weken hield ik het vol om chocolade en andere zoetigheden te vermijden. Gepaard met enkele ochtendloopjes ging het zelfs vlotter dan gedacht. Maar ik was zo tevreden dat ik mezelf toe liet om eventjes te zondigen en dat zondigen is eigenlijk nooit meer gestopt.
Gelukkig ben ik wel blijven bewegen. Anders kon je me bijna rollen vrees ik. Toch gaat het gewicht een zeer onheilspellend getal tegemoet. Dus wordt het hoog tijd om in te grijpen. Hopelijk met resultaat.